مرحوم سيد محمد كاظم يزدى طباطبايى در عروة الوثقى در اوّل كتاب صلات فرموده است : فصل فى احكام ستر و ساتر ؛ « 1 » بدان ستر بر دو قسم است : اوّل سترى كه فى حدّ ذاته و بنفسه واجب است ؛ دوم سترى كه در نماز واجب است . بر هر مكلّف واجب است كه عورتين خود را از هر مكلّف ديگر مستور كند ؛ و لو اين‌كه مماثل او باشد ، يعنى زن واجب است از زن ديگر و مرد از مرد ديگر عورت خود را ستر كند ، مگر زن و شوهر كه ستر عورت هريك از ديگرى واجب نيست . و واجب است كه زن تمام بدن خود را از مردان اجنبى غير از خويشاوندان محرم ستر كند ، مگر وجه و كفين و قدمين كه ستر آن‌ها از مردان اجنبى غير محرم واجب نيست ؛ و واجب نيست بر زن كه ستر بقيّهء بدن از محارم بكند به استثناى عورتين ؛ و احوط اين است كه ما بين ناف و كندهء زانو را از محارم ستر كند ؛ و در صورتى كه بداند كه نگاه‌كننده با تلذّذ و ريبه نگاه كند ، چه محرم باشد و چه غير محرم ، واجب است كه بدن خود را ستر كند ؛ حتى وجه و كفين و حتى از محارم ؛ و احوط اين است كه مطلقا ، وجه و كفين از اجانب غير محرم ستر شود . و در قسم دوم فرمود : لباس خاصى براى زن واجب نيست ، بلكه ستر به هرچه تحقق بكند و لو با برگ درخت كافى است . خلاصه و ترجمهء آنچه در كتاب عروة الوثقى نوشته شده ، اين است و تمام مجتهدين و مراجع تقليد بعد از سيّد يزدى ، اين كتاب را حاشيه كرده‌اند و تمام اين فتاوا را امضاء نموده‌اند و هيچ مخالفتى در آن نيست ؛ چون‌كه با كمال احتياط نوشته شده و الّا در صورت بودن ناظر با تلذّذ هم ، اكثر علما خاصّهء متقدّمين برآنند كه بر زن واجب نيست صورت و كفين خود را ستر كند ؛ و در حقى كه خداوند متعال به او داده ، محروم گردد ؛ و لو اين‌كه ناظر ، به ريبه ارتكاب عمل حرام بكند . و اعانت بر اثم در اينجا تحقق ندارد ؛ زيرا اعانت بر اثم حرام است در مواردى كه تكليف حق مخصوص نباشد ؛ و حكم بخصوصه كه اباحهء كشف مىباشد ، موجود است ؛ پس حكم حرمت اعانت بر اثم ، شامل امثال اين مورد نيست . چنان‌چه علما در نظاير اين مسأله التزام به وجوب ستر ننموده‌اند ؛ و نيز احدى بر غلام واجب ننمود كه ستر وجه بكند ؛ اگرچه در موردى كه ناظر به ريبه و تلذّذ باشد ؛ و بر مرد واجب نكرده‌اند كه ستر سينه و گردن خود را بكند ، با اين‌كه نظر زن به گردن و سينه مرد اجنبى مطلقا حرام است ، چه با ريبه و چه بدون ريبه . مرحوم شيخ مرتضى [ انصارى ] در رساله‌اى كه در آن ، غالب علماى متأخر از ايشان مخصوصا مرحوم ميرزا حسن شيرازى و حاج شيخ عبد الكريم يزدى حائرى و حاج آقا حسين بروجردى طباطبايى حاشيه كرده‌اند ، و مجمع الرسائل نام دارد ، در باب نكاح

--> ( 1 ) . عروة الوثقى ، ج 2 ، ص 396 ، فصل فى الستر و الساتر .